بی تو بی سایه ام٬ خورشیدم!!!!!

 

کاش دل ها آنقدر پاک بود که برای گفتن "دوستت دارم" نیازی به قسم خوردن نبود!!!

به پیر فتحعلی به شوی نوی دوست دارم به پیر حسینقلی میخوامت. 

 ﻓﺮﻫﻨﮓ ﯾﻌﻨﯽ:
ﺑﭙﺬﯾﺮﯾﻢ ﮐﻪ وجود ﻫﺮ ﮐﺲ ﺩﻭ ﺑﺨﺶ دﺍﺭﺩ. ﺑﺨﺶ ﺍﻭﻝ، ﭼﯿﺰﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ ﺧﻮﺩﺵ ﻧﯿﺴﺘﻨﺪ ﻭ ﺑﻄﻮﺭ ﻃﺒﯿﻌﯽ ﺑﻪ ﺍﻭ ﺩﺍﺩﻩ ﺷﺪﻧﺪ ﻭ ﻧﺒﺎﯾﺪ ﻣﺴﺨﺮﻩ ﺷﻮﻧﺪ.
ﺑﺨﺶ ﺩﻭﻡ، ﭼﯿﺰﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ ﺧﻮﺩﺵ ﻫﺴﺘﻨﺪ ﻭ ﺑﻪ ﻣﺎ ﺭﺑﻄﯽ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ.
"ﺑﺮﺗﺮﺍﻧﺪ ﺭﺍﺳﻞ"

 

میهه شناسی 

تصاویری از روستای میهه                                                  

مراسم عروسی و عزاداری در میهه 

تصاویر

مختصری درباره ی پیشینه ی بختیاری ها

ما دهاتی ها

 دفتر کاهی                                                                             

مربا ی تلخ                                                                        

 در ذم یکی از دشمنان                                             

هوای حوصله ابری ست

و به نام عاشق آموختن ها

هنوز هم خاطره هایت را می بوسم

شادی ها کم نیست مهربانی ها را پرواز دهیم

تو را تنها با تو می توان مقایسه کرد

کشکول مجی

دو کلمه حرف حساب از یه آدم بی حساب

حالا حکایت ماست

ما را تو نمی شوی فراموش

خاطری که تو در آنی، دیگران فراموشند

حک شده ای در من

چون نام میهه در ذهن باد و باران ها

میهه، نام مستعار توست

وقتی که زیبایی ات اتفاقی ست بارانی

در دل التهابی ترین روز تاریخ

میهه، انعکاس خند های توست

در خاطر سرسبزترین بهار سال

میهه خود تویی

وقتی نگاهت

شکوفه باران لحظه های بی طلوع این دیار بی خورشید است

میهه برای من یعنی

یک لبخند ادامه دار از تو

 

 

ناشاعرانه های یک آماتور ادبیات

با دیدن چشم تو مردم شعر می گویند/حتی اگر از من کم استعدادتر باشند

 

 

به نام تو که میرسم

هیجان زده می شوم

درست مثل پدر و مادری 

که برای فرزند نورسیده شان

 در نام نامه ای دنبال نام میگردند

*****

دوست داشتنت در من

مانند برفی است که روی قله ای مانده

نه تابستان و آفتابش

 نه روزگار و اوضاعش

آبش نمی کند

*****

*****

 

 

تو نیستی که ببینی ...

در نبودت از "خرابه های میهه" خرابترم٬

ویرانم ویرانی که هر لحظه

بیم آوار شدن زیر سیل نبودنت را دارم

بی تو تنهام تنهای تنهای تنها٬

تنها تر از قبر بی سنگی که هیچکس

 نام و نشانی  از آن به خاطر ندارد

بی تو بیکسم بیکس تر از "بید بیکس"

که هیچ خسته ای دمی را

زیر سایه ی لرزانش

به درد و دلی عاشقانه نمی نشیند

مرا ترسی از سقوط از ارتفاعات "کوه چوبین" نیست

بدترین سقوط افتادن از چشمان تو٬

 از ارتفاع نگاه توست

در نبودت  تمام چشمه های میهه

 از چشمان من سرچشمه می گیرند

برگرد و هوای بهاری را

به تقویم های کهنه ی این آبادی دلمرده بیار

بی تو همه زردند و از شاخه جدا افتاده!